بُهت

بهت هم به سر رسید!

boht — Mon, 27 Apr 2009 23:19:18 GMT

بهت هم تموم شد!

به امید خدا با وب جدید و عنوان جدید!

اگه برا هیچ عزیزی کامنت نذاشتم از سر بی معرفتی نبود. تا یه جاییش نمی دونستم باید چی بنویسم و بعدش هم به بهت مطمئن نبودم، به اسم بهت!

وب جدید :

www.kabad.blogfa.com

(وب فروغ هم بسته شد)

مرسی از همه

boht — Sun, 19 Apr 2009 12:47:18 GMT

من پُست قبلی رو زمانی گذاشتم که اصلاْ خبری از مرگ مادرم نداشتم. این اون تلخی نیست که باید بچشم و به دیگران بچشونم. پُستی برای مادرم که فروغ چشم من بود حتماْ می ذارم ولی نه حالا!

متشکرم از همه برای بودنتون! از پست ها و کامنت ها! دوستتون دارم!

مزه ی تلخ زندگی

boht — Wed, 15 Apr 2009 03:49:18 GMT

فکرامو کردم: مزه ی تلخ زندگی رو بچشم و بچشونم!

خداحافظی با سحر!

boht — Tue, 07 Apr 2009 01:14:18 GMT

به نام او

عهدنامه

با تو عهد می بندم تا زمانی که زنده ام و زنده ای،

لذت تنانه ام معطوف به تو باشد،

رضایت باطنی ام تو را خوشنود کند،

و حضورم به همراه تو باشد در هرجا چه مادی و چه معنوی!

سعید به سحر

14/اسفند/1387

این عهدنامه را به او دادم. الان 18/فروردین/1388 در بهترین مرحله ی ارتباطی در دوره مجردی هستیم از این جهت که می دانیم برای چه ماندیم و چرا رها نکردیم اگرچه برای کات کردن دلایل عرفی بسیاری وجود داشت. لجوجانه با او صحبت کردم و او با من. مثل همیشه همه ی جوانب را رو کردیم و تحلیل کردیم و همدیگر را نقد کردیم و به همدیگر هشدار دادیم که آبستن هرگونه ماجراییم.

حالا می دانم که عهدم با او درست و مناسب بوده است. حالا می دانم که رابطه ی مجردی ما به پختگی خود رسیده است.

درباره ی دنیاها همیشه باورم این بوده که تا دنیایی به تکامل نرسد دنیای دیگر به سلامت به دست نخواهد آمد. مثل دنیای قبل از این دنیا یعنی دنیای 9 ماهه ی در رحم بودن. اگر 6 یا 7 یا 8 ماهه به دنیا بیایی چه بسا باید مدتی را در مراقبت های ویژه باشی. همین گونه است این دنیا در نسبت با دنیای آخرت.

و همین گونه است دنیای مجردی در نسبت به دنیای تاهل!

پس دیگر رابطه ای از این جنس که حالا با او دارم را ادامه نمی دهم.

از حالا با تمرکز به سوی تاهل و با هم بودن امن می روم.

از حالا او را نمی بینم و سعی در تماس و ارتباط این شکلی ندارم و فقط تلاشم را متمرکز در این خواهم کرد که شرایط را برای دنیای تاهل آماده کنم.

بعد از 1559 روز و شب رابطه ی مجردی با او، حالا در روز 1560، باید بگویم:

سحری فعلاً خداحافظ!

مغازله در بیروت

boht — Tue, 31 Mar 2009 00:21:18 GMT

"بسم الله الرحمن الرحیم ـ لن ترانی!"

ـ هر چه بُعد، فزونی اشتیاق است، ابعد، ذات اشتیاق! ـ

دلم برای بیروت تنگ شده است. همین که بیروت را ندیده ام دلم تنگ تر نشان می دهد.

به مکه اگر بروم برای رایحه ی خوشی است که بیش از جاهای دیگر استشمام می شود شاید.

به کربلا اگر بروم برای کسی است که در آنجا دفن است.

به بیروت اگر بروم برای کسی است که در آنجا زنده است.

شرف المکان بالمکین

بعد از ...

boht — Sun, 29 Mar 2009 15:15:18 GMT

حالا که چند روزی از سال نو گذشته، سال نوئی بوده برات؟

نمی دونم باید چی بنویسم. این... یکی بغل دستم نشسته که هی ازم چیزی می پرسه و انتظار داره جواب بدم و بهش می گم: دارم می نویسم!...

دیروز اخراجی ها ۲ رو دیدم تو سینما. اخراجی های یک رو نرفتم سینما ببینم و تو اتوبوس دیدم. اینو که دیدم گفتم حالا فیلم شده و می شه بهش رید. اون اولی که تو قد و قاعده ی ریدن هم نبود و فقط می شد جامعه ی ایران رو ازش شناخت. جالب بود بعد از ۴۰ ، ۵۰ تا فیلم شاخ اسکاری و اروپایی و امریکای لاتین و شرق دور دیدن فیلمی از مسعود ده نمکی!!

دلیل نوشتن پست جدیدی در این بلاگ، به دلیل خواب عجیبی بود که دیشب دیدم و هنوز نمی تونم تعبیرش کنم برا خودم!

پ.ن: این پست هیچ ربطی به خوابم نداشت!

نه شعر و نه داستان! خواهش می کنم!

boht — Wed, 11 Mar 2009 21:11:18 GMT

فکرش را بکن

هی پوست بیندازی

و باز سعی کنی روی پوست جدیدت

پوست قدیمت را هم بپوشی

یا می افتی از هوار پوست ها

یا به تو می خندند همه،

حتی آنانکه از پوست اندازی چیزی نمی دانند یا

پوست کرایه ای تن شان کرده اند!

------------------------------------------------------------------------------

پ.ن: این بخشی از جملات تبلیغی شرکت کرایه ی پوست من بود که چند روز پیش بستم اش. کرایه ی پوست، تجارت خوبی است ولی نه به این قیمت که خودت کون لخت بگردی!

نه_شعري براي تو

boht — Tue, 03 Mar 2009 14:55:18 GMT

هنگام خوابيدن

بيداري

و هنگام بيداري

نيستي

كاش كمي خسته بودي

تا بيشتر داشتمت

اگرچه به قيمت از دست دادنت

***

هنگام رسيدن

رسيدي

و هنگام رفتن

رفتي

كاش كمي بدعهد بودي

تا بيشتر مي ديدمت

اگر چه به قيمت از دست دادنت!

فراغت

boht — Mon, 23 Feb 2009 23:24:18 GMT

کجا می تونم از دنیا و تعهدات و گذشته و ترسیم آینده و نگرانی ها و ... دور باشم؟

جایی که غیر از منطقه ی فرار باشه!

جایی که همیشه فراغت باشه و البته بوی زندگی بده!

چه طور می تونم اینو بگم که این ایده آلی نیست و در واقعیت می تونه اتفاق بیفته؟

مرگ؟ از این دنیا رفتن؟

نه اینجا می خوام بشه! می شه؟

می شه!

خدایا! تو بخوای می شه! این "نه می ترسند و نه غمگین می شوند" رو می خوام خدایا! برای همیشه!

تقریباً ادعا!

boht — Tue, 17 Feb 2009 20:18:18 GMT

اینجانب سعید پرسا در چند مورد می خواهم تقریباٌ ادعا کنم:

۱. تقریباً ادعا می کنم به قطعیت اخلاق عرفی باور عملی ندارم.

۲. تقریباً ادعا می کنم هر عملی که انجام می دهم بنابر باورهای خودم است و به دین و آئین خاصی مربوط نیست.

۳. تقریباً ادعا می کنم در ریخت و لباس و روابط و روحیات تنوع طلبم.

۴. تقریباً ادعا می کنم می دانم نقش جدی ای در کائنات ندارم پس دیگران را قضاوت نمی کنم.

۵. تقریباً ادعا می کنم خدایی هست و "کارما"یی هست و زمان همه چیز را معلوم خواهد کرد.

۶. تقریباً ادعا می کنم اهل خطاهای بزرگ هستم.

۷. تقریباً ادعا می کنم!

بنابر این موارد، خودم را به عنوان دوست به کسی پیشنهاد نمی کنم و تقریباً آدم قابل اعتمادی نیستم و در حال تغییرم هر آن.

پ.ن: دلیل تعطیلی مقطعی وبلاگ، کامنتی بود که به علت عصبانیت می ترسیدم چرند بنویسم. اون کامنت رو هم خصوصی کردم. ولی این آدم رو دوسش دارم الان دلم می خواد بذارمش اینجا:

"شیاد و دروغ گویی . نکنه دوباره با اخلاقیات مشکل پیدا کردی ؟؟ تمامی اخلاقیاتت فقط تو حول و حوش ختنه گاهت تغییر می کنه ؟؟؟ واقعا آدم حقیری هستی . انقدر کوچکی که حتی نمی تونم عصبانی بشم ."