۱. تقریباً ادعا می کنم به قطعیت اخلاق عرفی باور عملی ندارم.

۲. تقریباً ادعا می کنم هر عملی که انجام می دهم بنابر باورهای خودم است و به دین و آئین خاصی مربوط نیست.

۳. تقریباً ادعا می کنم در ریخت و لباس و روابط و روحیات تنوع طلبم.

۴. تقریباً ادعا می کنم می دانم نقش جدی ای در کائنات ندارم پس دیگران را قضاوت نمی کنم.

۵. تقریباً ادعا می کنم خدایی هست و "کارما"یی هست و زمان همه چیز را معلوم خواهد کرد.

۶. تقریباً ادعا می کنم اهل خطاهای بزرگ هستم.

۷. تقریباً ادعا می کنم!

بنابر این موارد، خودم را به عنوان دوست به کسی پیشنهاد نمی کنم و تقریباً آدم قابل اعتمادی نیستم و در حال تغییرم هر آن. 

پ.ن: دلیل تعطیلی مقطعی وبلاگ، کامنتی بود که به علت عصبانیت می ترسیدم چرند بنویسم. اون کامنت رو هم خصوصی کردم. ولی این آدم رو دوسش دارم الان دلم می خواد بذارمش اینجا:

"شیاد و دروغ گویی . نکنه دوباره با اخلاقیات مشکل پیدا کردی ؟؟ تمامی اخلاقیاتت فقط تو حول و حوش ختنه گاهت تغییر می کنه ؟؟؟ واقعا آدم حقیری هستی . انقدر کوچکی که حتی نمی تونم عصبانی بشم ."