معروف شد

به حکم تیتر یک روزنامه ها!

دوره ی تیر گذشته بود

حکم موشک و کلاهک می داد

و هر چه وسعت سرزمین اشغالی بیشتر،

معروف تر می شد!

حالا دیگر کار از کار گذشته است

و سرنوشت

سرنوشتِ ارض موعود را

به ظهور موعود حواله خواهد کرد!

این میان

جنایتکاران غیرجنگی

مخفی تر می شوند

هرچه هم سرزمین های اشغالی شان وسیع تر

پنهان تر!

آنها رای می آورند

ندای صلح می دهند

و هر روز مردم سرزمین اشغالی شان

به مرگ تدریجی کمتر می شوند

اما

اندر کرامات این جنایتکاران غیرجنگی

همین بس

 که همیشه مشت های گره کرده ای در صفوف

پشت سرشان شعار می دهند

و هر روز زنده تر و مخفی تر!

سرنوشت

سرنوشت این جنایتکاران را هم

به ظهور موعود حواله کرده است!

سرنوشت،

کرده است!

پ.ن : باید به اطلاع دوستان برسونم که دو پست آخر ربطی به مسائل شخصی من نداره و دوتا نامه ی ادبی و تمرین نوشتن هستن. نزدیک بود با کامنتاتون کاسه، کوزه رو به هم بزنین.  

آلبرت انیشتین وقتی تئوری نسبیت را معرفی کرد ازش دلیل خواستند و او فقط گفت: "چون زیباست و برای جهان زیبا باید تئوری زیبا در نظر گرفت و تئوری نسبیت، تئوری زیبایی است." و بعد نشست اثباتش کرد.

حالا من فکر می کنم در کمال خوشی و محبت و دلبستگی اگر این رابطه قطع شود زیباتر و جالب توجه تر است. و بعد می نشینم اثباتش می کنم!

ذهنم درگیره هنوز! می نویسم ازش به زودی! فعلاْ پست قبلی لطفاْ!

و بعد یادی کنم از شب یلدای امسال که کلی فال گرفتیم و کلی خوندیم. من ۴ تا فال داشتم با این مطلع ها ـ یعنی ۴ نفر جدا جدا برام فال گرفتن و اس ام اس کردن ـ :

فالی که حسین تو خونه زد برام این بود : "من نه آن رندم که ترک شاهد و ساغر کنم"

سحر برام فال زد : " لبش می بوسم و در می کشم می / به آب زندگانی برده ام پی"

( این آب حیات، خودشه ها! )

نسیم برام فال زد : " از وفای عشق تو مشهور خوبانم چو شمع"

تارا برام فال زد : "کنون که می دمد از بوستان نسیم بهشت / من و شراب فرح بخش و یار حورسرشت"

و بعد اینکه محرم امسال هم رسید. کاش ما کور نبودیم و می تونستیم بگیم چیزی نمی بینیم جز زیبایی. ولی چه کنیم ؟ اونا که باور به محرم دارن تا این روزا می رسه گریه و زاری یادشون می آدو حتی گریه گردن الکی و ادای گریه رو درآوردن رو هم مستحب می دونن. نمی دونم چه طوری با این آداب می شه از یک دین محافظت کرد. اونم دینی که مدعی کاملترین دینه.

در هر صورت، محرم ماه شادی ملائکه ست. ما که به حساب نمی آیم. ولی حداقل مزاحم شادی ملائک نشیم. البته به حال خودمون می تونیم گریه کنیم وزار بزنیم که نمی تونیم زیبایی عاشورا و محرم رو ببینیم.